Pagina's

maandag 22 juni 2015

Ja hoor, hier zijn we weer.

Het bloggen gaat nog maar moeizaam.
Niet dat er niks gebeurt. Ik probeer te leven bij de regel om elke dag iets creatiefs of leuks voor mezelf te doen. Dat hoeft écht niet veel te zijn. Gewoon iets kleins waar ik voor mezelf wat energie uithaal. Alleen maak ik nog maar zelden foto's.
Ik ben nog steeds veel aan het naaien . Hoewel dat het met het mooie weer veel leuker is om gewoon heerlijk buiten te zitten. Maar aangezien het nu regent, typ ik maar even dit berichtje hahaha.

De dieren doen het ook erg goed. We hebben er een jong gecastreerd geitenbokje bij en er zijn kuikentjes geboren (er zaten zelfs twee zijdehoentjes tussen dit jaar).
Sinds half januari (na de feestdagengekte met veel te uitgebreide diners twee weken aan een stuk), zijn we hier in huis (ik en mijn man dan toch) op zoek gegaan naar wat gezondere eetgewoontes. We eten nu al vijf maanden suikervrij en dat is echt een gigantische aanrader! (Voor wie wil, wil ik wel eens een blogpost over schrijven). Ook zijn we daardoor nu zelf ons eigen brood aan het bakken(volkoren en suikervrij).

En ondertussen zijn we ook "klant" geworden bij een biologische zelfpluktuin. Ook heel fijn! Vooral omdat we sinds afgelopen vasten onder de Dagen Zonder Vlees actie, eigenlijk redelijk gestopt zijn met vlees eten. Bleek dat we het na veertig dagen helemaal niet misten. Groenten, fruit en noten zijn hetgene wat er nu dagelijks op het menu staan.

Maar het voornaamste wat er hier nog steeds gebeurt elke dag is het zorgen voor mijn drie spruiten ;-) Elke dag is het meer en meer genieten. Mijn oudste dochter is nu vier en een half en op een schooljaar tijd, is ze een hele metamorfose ondergaan. Ze is vele minder druk geworden en hoeft niet meer constant bevestiging of hulp bij alles (écht alles, zoals in elke 20 seconden een nieuwe vraag of commando). Hopelijk een teken van wat meer zelfvertrouwen. Onze jongste dochter is nu drie en die begint leuk genoeg nu pas lekker te "peuteren." lekker gezellig hahahah. En onze jongste spruit Kobe is alweer 16 maanden... Wat een lief en rustig ventje is dat in vergelijking met zijn zussen als baby (mag ik hem nog baby nomen?). Alleen is hij helaas echt de hele herfst, winter en lente ziek geweest (ik bedoel daadwerkelijk dat hij nooit langer dan twee dagen koortsvrij is). En baby's die ziek zijn, zijn niet bepaald heel erg makkelijk in de omgang natuurlijk ;-) Dus in praktijk komt het er op neer dat ik nog steeds aan huis gekluisterd ben (jaar 5 ondertussen?). Zijn maag werkt nog steeds erg slecht (en bijgevolg blijft hij erg veel last hebben van reflux). Dus de last blijft.... En ritjes in de auto of wandelingen in de buggy zijn nog steeds helse krijs-partijen (en nee, het is hetzelfde verhaal met een draagdoek). Dus ik raak "Mijn Paradijsje" niet uit hahaha.

Maar elke dag is het meer en meer genieten en heeeeel stilaan krijg ik ook weer meer en meer energie om er van te kunnen genieten. Voor het eerst in vijf jaar ben ik pijn-vrij. Ik had geen idee wat een schade al die zwangerschappen bij mijn lichaam aanrichtten, tot ik voor het eerst meer dan een jaar niet zwanger was... Meer dan een jaar had ik na de geboorte van Kobe nodig om van de kwalen en pijnen af te raken. Ik wist niet eens meer hoe het voelde om niet constant pijn te hebben en hoe afmattend dat was.
Dus... over het algemeen hoor je me nu niet meer klagen ;-) We zitten weer in ons vertrouwde ritme. Lekker buiten van 's ochtends tot 's avonds, ravotten en elke maaltijd van de dag "picknicken" buiten.
Genieten dus. Het kan écht klaarblijkelijk...

Het voelt voor mij nu écht alsof er een nieuw hoofdstuk in mijn leven is aangebroken. Het hoofdstuk zwangerschappen/baby's is voorbij. Ondertussen ben ik 30 geworden en begin ik meer en meer door te hebben wat ik zélf wil in het leven en meer mijn eigen weg te volgen. En dat voelt goed!


vrijdag 20 februari 2015

Slakken-update

 Slakken houden,
blijkt een beetje verslavend te zijn. Ik heb er ondertussen vier volwassen exemplaren bijgekregen. Wat een lekkerbekjes hé!



Ook werd ik al gelijk bij aankomst van mijn nieuwe reuzen verrast met een legsel. Joske had besloten om van de reis gebruik te maken om eitjes te leggen. Jammer voor hem, maar ik ga er de kippen blij mee maken geloof ik. 



Zo groot is dat dus, een reuzenslak!

dinsdag 2 december 2014

In de kerstsfeer... Hertenkop


Mijn naaimachine is in onderhoud. Alhoewel ik niet alle dagen erachter zit, besef ik plots dat ik niet goed weet wat doen als ik niet verder kan met alle naaiprojectjes in mijn achterhoofd. Als jonge moeder ben ik duidelijk niet erg gewend aan "stille momenten." Blijkt dat ik niet niks kan doen zonder me op te beginnen jagen dat ik iets "Moet" starten.

Gelukkig weet Pinterest altijd raad.... 

Ik heb me uitgeleefd op het "oud papier," maar hoe leuk moet dit wel niet zijn in als je tijd hebt om de decoupeerzaag/figuurzaag boven te halen.

Alvast fijne feesten gewend!

dinsdag 25 november 2014

De winter in

Brrrrr.... voor het eerst weer ruiten krabben 's ochtends!
Fijn dat eindelijk alle winterjassen, sjaals, mutsen en wanten af zijn.
Voor ons Aafke heb ik dit setje gemaakt. Het patroon van het vliegeniersmutsje komt uit de Ottobre 6/2014.


Maar hoe prachtig is het wel niet om de ochtendzon alles in goud te zien veranderen in die prille vrieskou...

donderdag 23 oktober 2014

Nóg slakken!


Het lijkt geloof ik alsof er hier niks anders meer gebeurd in huis, buiten slakken kijken. Dat klopt niet helemaal... Er is flink geknutseld, geklust en genaaid. Er zijn verjaardagen geweest, een vakantie. En ook heel, maar dan ook heeel veel zieken....... 

En omdat de laatste tijd vooral erg frustrerend was op dat laatste vlak, ontbreekt me de zin en de energie om foto's te nemen en te bloggen. Met puber-peuters en huilende baby's heeft het geen zin om een fotoreportage te willen maken van iets, want je hebt maar één hand vrij en om de drie seconden moet je een kind optillen.

Je kan dus vrijwel niks... Buiten slakken fotograferen zo blijkt. Want die gaan dus niet snel lopen als je ze ergens neerzet. En ze poseren altijd mooi stil. Geen problemen met bewegende beelden en "niet kunnen focussen." Dankbaar materiaal dus. Stel je voor wat een mooie foto's je zou kunnen nemen van slakken, zonder baby op je arm en peuter die aan je broek trekt :-)









Bij deze... Nog meer slakken dus :-)

vrijdag 17 oktober 2014

Slakkerdeslak

Ummm ja..... De babyslakken waren wel erg leuk. Dus hebben we er nu ook twee halfwas (puber ;-) ) slakken bij.
De meisjes zijn fan. Ik ben fan. De man is gestopt met slakken-recepten te googelen. En ik hoorde mijn schoonmoeder tegen mijn (zuchtende) schoonvader zeggen dat dat ook wel iets voor haar zou zijn. Precies verslavend....
Maar ze zijn ook zo leuk om naar te kijken en te bestuderen. En ze zijn zoooo makkelijk en goedkoop om te houden ;-) Als je dan toch een hobby zoekt...
Bij mijn jongste dochter heeft het trouwens ontzettend geholpen. Ze had een verschrikkelijke insectenfobie (niet praktisch als ze de helft van haar dagen in tuin en bos doorbrengt). En nu aait ze alle insecten die ze tegen komt. Soms zijn ze wel plat daarna... En soms is het geen insect, maar een dode muis... Maar toch... Een klein succes is geboekt.

En hier zijn mijn nieuwe aanwinsten:

Bovenop zie je één van de babytjes. Die moet nog flink groeien dus!


donderdag 2 oktober 2014

De nieuwe bewoners



Sinds een maandje hebben we wat nieuwe bewoners in huis. Baby afrikaanse reuzenslakken! 
Niet moeilijk om te houden en erg leuk om bezig te zien! En wat zijn ze al gegroeid! Nu zitten ze nog in een klein bakje, maar als ze volwassen zijn, kunnen ze wel zo groot worden als je hand.
Het idee was vooral om ze voor de kinderen te houden. "Educatief," leuk en een manier om onze jongste dame over haar insectenvrees heen te krijgen. Maar zelf zit ik stiekem veel vaker naar die beestjes te kijken.... Zo geinig om ze water te zien drinken uit je handpalm of ze lekker te zien groenten afschrapen van zo dichtbij. 
Ik hoop dat ze het goed blijven doen en kan niet wachten tot ze een paar formaatjes groter gegroeid zijn. Al is het alleen al maar zodat mijn fototoestel niet zo een moeite zou hebben om erop te kunnen focussen. :-p