Pagina's

dinsdag 1 maart 2011

Niks - Geen nieuws is goed nieuws

Hoi! Wat een stilte hé hier in mijn blogwereldje. Niet omdat ik niks te vertellen heb, en ook niet omdat het te druk is. Gewoon even lekker rust en genieten.
Vier en een halve maand is mijn schat nu en eindelijk begint het beter te gaan met mijn lieverd. Ze doet af en toe een dutje overdag. Dat ze geen grote eter is, heb ik langs mij neergelegd. Ze lacht en speelt weer hele dagen. De Pijn is grotendeels weg. Eindelijk kunnen we er echt van genieten. Natuurlijk deden we dat al, maar het genieten was vaak van korte duur als ze weer lag te krijsen van de pijn en je niet wist of dit voor enkele minuten, uren of dagen zou zijn.
Het gekke is, dat ik nog minder tijd lijk te hebben, dan toen ik hele dagen met haar op mijn arm rondjes rond de tafel liep om haar rustig te proberen krijgen. Of misschien toch niet zo gek. Nu Ella weer kan lachen, lig ik uren met haar te spelen. Nog steeds geen tijd en oog voor wat anders dus. Maar wat wil je ook, met zoveel schoons. Wat mooiers bestaat er dan stiekem te gaan kijken hoe je baby speelt, en dan een breed lachend gezichtje te ontdekken dat je vrolijk aankijkt. Ik ben helemaal verliefd op mijn kleine schat..
We zijn er nog lang niet(ik loop nog steeds uren op een dag tevergeefs met haar rond om haar in slaap te krijgen, en de reflux blijft sommige dagen een groot probleem), maar ik heb met mijn lachebekje al meer dan ik ooit heb kunnen dromen.

Qua gehaak, heb ik ook niet stilgezeten. Twee weken terug gingen we op kraambezoek in Nederland (een neefje bezoeken dat 3 weekjes met haar scheelt, en een neefje van begin januari). Heeeeeerlijke jongens!!!! Maar ik kon natuurlijk niet met lege handen gaan. Twee "Pip's" heb ik in stukjes en beetjes bij elkaar weten te haken. Ze zagen er geweldig uit (eentje met een gevoerde vliegenierspet, -bril en -sjaal). Jammergenoeg geen foto's aangezien ik zo heb moeten doorhaken dat ze pas in de auto ernaartoe zijn afgeraakt(het voordeel van drie uur naar je failie te moeten rijden). En met die Pip's af, heb ik eindelijk nog wat voor mijn meisje gehaakt: een speenkoord. Ja,vorige week een heel eind op mijn stappen terug moeten keren om die "tut" terug te vinden, dus het was nodig; En met al het materiaal en de skills is het natuurlijk zonde om een exemplaar in de winkel te kopen.
 Mijn model werkte niet goed mee, aangezien ze met haar lachebek niet haar speen in de mond kon houden. Hoewel dit natuurlijk wel het nut van dat speenkoord bewijst :-p De blauwe "bol" is trouwens een rammelkraal, dus leuk om mee te spelen!

1 opmerking:

  1. Hoi Lien,

    Op mijn werk hebben we (nog) geen broedeitjes. Ik hou mn oren voor je open!

    Annis van handgehaakt

    BeantwoordenVerwijderen