Pagina's

woensdag 27 april 2011

Mijnheer konijn had ons liggen...

Herinneren jullie je nog dat we zo een kleine vier weken terug konijn in huis haalden. Hier gesext, en het waren twee vrouwtjes en drie mannetjes. Twee mannetjes kwamen bij elkaar in een ren te zitten en werden een aantal dagen later gecastreerd zodat ze, wanneer de vrouwtjes zouden zijn bevallen, elk een dame kregen als gezelschap. De vrouwtjes zijn ondertussen bevallen en alles liep super.

Tot vanmorgen...
Ik doe het hok van de mannen open en ik zie een dood jong liggen. Mijn eerste gedachte was of muizenjongen zo groot waren en hoe dat ding in het hok was geraakt (hermetisch afgesloten met martergaas, dus dan zou het in het hooi moeten hebben gezeten). Toen zag ik in het hooi een mooi nest gemaakt met konijnhaar. Even kijken, en jawel, een nest kleine konijnen. Snappen wie snappe kan.....

Verschillende scenario's schoten door mijn hoofd:
Eén van de vrouwtjes konijnen moest bij de mannen geraakt zijn om daar te bevallen en daarna te verdwijnen (onmogelijk, want niks raakt in dat hok en ren).
Misschien hadden het buurmeisje en ik per ongeluk een wisseltruck gedaan (hoewel ik me dit niet kon voorstellen). In dat geval zou ik een mannetje moeten hebben vastgehad, zij een vrouwtje en vervolgens ze per ongeluk allebei in het verkeerde hok teruggezet hebben. Nu hebben wij nooit de hokken tegelijk open, en zijn we nooit tegelijkertijd met de mannen en vrouwen bezig geweest dus dit was wel plausibel maar toch vreemd. Toen dacht ik misschien dat mijn buurmeisje ermee aan het spelen was geweest en zo per ongeluk de dieren door elkaar had gehaald, al kon ik me dit van haar niet voorstellen. Al zou ze dit klaarspelen, is ze wel zo netjes dat ze het gelijk zegt. Maar kom, ook plausibel scenario.
Dus toen de mannen nog eens nagekeken vanonder. Allebei toch een pietje. Misschien keek ik verkeerd, dus toen even de vrouwenren in gedoken en de vrouwtjes vanonder bekeken. De vrouwtjes waren toch echt vrouwtjes..
Dus laatste optie... ik heb de mannengeslachten toch verkeerd ingeschat en heb mijn diernarts betaald om een konijn te castreren dat helemaal geen mannetje was.
Gelijk de dierenarts gebeld om het verhaal uit te leggen en hij kreeg er natuurlijk kop nog staart aan. We zijn met mijnheer mamakonijn maar gelijk langs gereden om te laten kijken en zijn eerste reactie was net als de onze... De mama is een mannetje hoor, dit kan niet. Hier is zijn pietje, en dit is het balletje dat ik heb gecastreerd. De draadjes zaten er nog in. Hij had wel maar één bal, herinnerde hij zich, maar ja, dat kan wel gebeuren. Vervolgens begint hij het konijn te onderzoeken en wat blijkt na veel gewroet... waarschijnlijk is mijnheer konijn tweeslachtig :-/ Met de castratie heeft hij geen echo gedaan van de buikholte om naar een baarmoeder te zoeken, want ja, het was overduidelijk een mannetje. Heb dat voor..
Papa konijn is mama.
We hebben een gecastreerd vrouwtje.
Ik ben helemaal van mijn melk ervan. Ik ging heen met de intentie de dierenarts uit te kafferen, maar hij was ontzettend vriendelijk. Ook hij was helemaal in de war. En hij was erg bezorgd om mijnheer konijn, want klaarblijkelijk geeft tweeslachtigheid veel complicaties, zeker met bevallingen. Als alles niet goed ontwikkeld is, kan er vannalles in de baarmoeder achterblijven. Maar Mijnheer konijn is gezond verklaard. Gelukkig is zijn partner gelijk met hem gecastreerd geweest, dus is hij niet gelijk na de bevalling nagedekt. De dierenarts waarschuwde dat we hem niet meer moesten laten zwanger worden (grappige opmerking, want we hadden hem net laten castreren omdat we geen kleintjes wouden).
En nu is het even afwachten of het met de kleintjes wat wordt. We hebben per ongeluk even aan het nest gezeten toen we wouden kijken wat "die muizen" in dat hok deden. En of papa een goede mama is, is ook af te wachten.
Ik was helemaal van mijn stuk. Van boosheid mezelf afvragen wat ik had uitgestoken, tot boosheid op de dierenarts tot consternatie van wat er gebeurd was tot bezorgdheid om mijnheer konijn en zijn nest ben ik nu eindelijk aangekomen bij het stuk waarbij ik het best een grappig verhaal vind. Heb dat voor. Grinnikend gezegd deze keer.
De kleintjes wachten we af, updates en foto's volgen. En alweer de vraag... wat moet ik met zoveel konijnen :-p Binnenkort verdrink ik erin. Ah ja, als zelfs de mannetjes tegenwoordig al nestjes krijgen. In wat voor ne wereld leven wij toch...

4 opmerkingen:

  1. Pfffff wat een verhaal ....tjeeeee...ik wist niet dat dit kon !!....sterkte met alles......liefs van mij...xxx..

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Zo zeg, dat zal even schrikken zijn geweest! Een hermafrodiet dier, dat hoor je toch niet vaak. Ik weet dat een dame van een caviaforum ook een hermafrodiet konijntje had, ik kan me voorstellen dat je toch heel vreemd opkijkt als een vers gecastreerde ram inene kleintjes werpt. Hopelijk gaan ze t overleven en ga je leuke baasjes voor ze vinden!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. De kleine konijntjes zijn nu een dag oud en wriemelen nog lustig rond inhun nest. So far so good met mijnheer konijn zijn nest!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Enorm speciaal om te lezen zeg! Zoals Sandy zei, een hermafrodiet dier kom je zeker niet vaak tegen!

    BeantwoordenVerwijderen