Pagina's

zondag 1 mei 2011

En dan staat de wereld even stil..

Gisteren checkte ik mijn facebook-account en ik moest gelijk naar adem happen. Voor me had ik een fotootje van een ieniemienie meisje, in een couveuse aan allerlei slangetjes. Een vriendin van me, die pas in juni moest bevallen, heeft er een klein dochtertje bij gekregen. Het kleine meisje weegt 1,640 kg.
De dappere moeder en kleine meid zijn echte vechters. Maar ik kan me niet eens voorstellen hoe angstaanjagend dit moet zijn. Hoe machteloos het voelt om als moeder op een ziekenhuiskamertje te staren naar een foto van je kind dat ergens anders ligt te vechten voor haar leven. Ik kijk naar mijn dochter en dank de goden voor mijn wondertje. Maar deze twee vechters verlaten mijn gedachten niet meer.
Ik wil wat doen, troostende woorden kunnen geven, iets om hun zorgen te kunnen verlichten. Onmogelijk natuurlijk..
Het kaartje ligt klaar om te posten. Een kraamcadeautje is in de maak. Maar het voelt zo een leeg gebaar in deze situatie. Ik denk aan hen en hoop dat de kleine meid zo verder doet als ze bezig is. Als het net zo een vechter is als haar moeder komt alles wel goed..

2 opmerkingen:

  1. Kippenvel....zo bijzonder....ik hoop dat de kleien meid het gaat redden ...sterkte voor je vriendin en haar man....en verdere famillie...liefs fijne zondag van mij...xxx...

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Oeee...schrikken zeg, veel sterkte voor de kleine meid en mama!

    BeantwoordenVerwijderen