Pagina's

dinsdag 20 september 2011

 


Ik ben getikt! En dat door Yvonne van Huis Tjokvol.
Heel leuk dat je aan me dacht! Alleen heb ik nu de moelijke taak om:
1. 10 dingen over mezelf te schrijven
                           2. Tien andere mensen te taggen (begotjens moeilijk!!)


 1. Ik ben mama/huisvrouw en dat vind ik persoonlijk het mooieste beroep van de wereld. Ik prijs       mezelf zoooo gelukkig dit mee te mogen maken.
2. Ik ben tevens iemand's vrouw. Mijn man en ik zijn 8 jaartjes een stel, wonen 6,5 jaar samen en zijn ruim drie jaar getrouwd. Mijn man is zo een beetje mijn beste kameraad. Lol dat wij hebben samen, hahaha ;-) Van karakters liggen we mijlenver uit elkaar, maar in het algemeen hebben we eenzelfde kijk op de "belangrijke" dingen. Wat dan toch wel wreed handig is.
3. Ik ben gek op dieren. Gelukkig heb ik er ook de ruimte voor en hebben we hier een halve kinderboerderij aan beestjes rondlopen. Het kost wel tijd en geld, maar het is de mooiste hobby voor ons.
4. Ik ben best "gierig." Al is gierig niet het goede woord gok ik. Ik geef gewoon niet graag teveel uit als het niet nodig is. Boodschapjes in de Lidl, leuke hebbedingetjes in de Wibra/Zeeman. Het concept van de geboortenlijst bijvoorbeeld, gaat compleet mijn petje boven. Ik snap niet waarom je teveel geld uit wil geven aan iets dat je mooier en goekoper in de Hema/Zeeman/Blokker/... vindt. Ik gebruik stoffen luiers voor mij kinderen. Niet alleen omdat het goedkoper is hoor. Ik vind het nog vele meer voordelen hebben ;-) Ik vind het verschrikkelijk om meer dan 25 euro aan een kledingstuk uit te moeten geven. En bij elke "luxe" uitgave, reken ik eerst uit hoeveel balen hooi/zakken graan ik daarvoor zou kunnen kopen in de plaats. Maar lekker een brasserietje of een terrasje doen, gaan wel zonder problemen, hahaha. Ieder zijn ding zeker ;-).
5. Ik ben al uitverteld. Ummm... Ik ben graag crea bezig. Maar ik ben kieskeurig en het duurt eeuwen eer ik aan iets begin omdat ik gelijk het "perfecte" ontwerp wil en niet hou van hetzelfde 5 keer opnieuw te doen om het te perfectioneren. Ik hou niet van crea-activiteiten met veel "geknoei." Schilderen is dus jammergenoeg niets voor mij. En bakken dus ook niet. Hoewel ik me er af en toe eens aan waag en het achteraf altijd wel meevalt, blijf ik er iedere keer tegenop zien.
6. Ik heb in mijn tiener/begin twintiger jaren heel hard moeten vechten tegen een zware depressie. Ik dacht ook niet dat ik er ooit nog zou uitraken en zag niet in hoe het leven anders kon. 
Gelukkig (en miraculeus als je er achteraf bij stilstaat) ben ik er stilletjesaan uit weten te klimmen nadat ik eenmaal het ouderlijk huis uit was. Samenwonen met mijn vriend (nu man) en zelf een eigen leven, met eigen werk/studies/hobbies opbouwen, was gewoon wat ik nodig had. 
Ik baal er dus nu al van om mij dochter ooit in een schoolsysteem te moeten sturen waar alles "moet" (en dat fulltime!!). Alleen hoop ik dat er in ons gezinnetje wat meer ruimte is om toch zichzelf te kunnen ontplooien. En ik hoop dat depressies niet erfelijk zijn... 
Die depressie was trouwens niet van de ene op de andere dag over. Het heeft jaren geduurd om zelf weer dingen te kunnen gaan ondernemen en jaren eer ik daar stilaan van kon beginnen genieten. Ik heb nog periodes dat ik er tegen moet vechten, maar merk dat ik ondertussen sterker in mijn schoenen sta. Ik hoop dat een herval mij en mijn gezin gespaard blijven.
7. Ik ben bang van de dood. De afgelopen jaren zijn er onverwacht en minder onverwacht een hoop familieleden gestorven. Dat heeft op iedereen zijn invloed gehad. Mensen zien aftakelen en zien vechten tegen de dood... Mensen hun geliefden zien verliezen en alleen achterblijven... Het zijn zaken waar ik niet erg mee overweg kan. Niemand waarschijnlijk. Maar door al die verliezen ben ik nu doodsbang om ooit mijn man (kind, ...) te moeten afstaan. Daar kan ik ook echt van wakker liggen. Brrrr...
Die angst heeft trouwens ook een goede kant gehad. Mijn man en ik zijn toch wat meer in het "nu" gaan leven. Minder "leuke dingen" gaan uitstellen en het "moeten" wat meer achterwege gaan laten. Zo hadden we besloten om te trouwen om elkaar veilig te stellen mocht er wat met de ander gebeuren. En zo zijn we aan kinderen begonnen (want wat heeft het voor nut om zoiets voor je uit te stellen, je weet toch niet wat de toekomst brengt).
8. Even wat luchtiger nu: Ik ben geen ochtendmens. En in iets mindere mate ook geen avondmens. Ik ben een mens dat liefst veel slaap nodig heeft en anders gene mens is :-p 
9. Nog twee te gaan.... :-/ Aha, ik weet er nog eentje! Ik hou niet van nieuws! Daarmee bedoel ik de nieuwsgeving op tv/radio/krant. Ik hou niet van sensatie en subjectiviteit en ik vind tegenwoordig praktisch alles wat je hoort enorm suggestief voorgebracht (ook al gebeurt het onder het mom van een objectief interview/enquête/onderzoek/...). De mensen krijgen een heel wereldbeeld, wat op niksken trekt, door "hun strot geramd" om het zo maar eventjes sterk uit te drukken. En probeer maar eens om dat geen invloed te laten maken op uw manier van denken, uw visies, uw omgang met anderen, ... want dat is onmogelijk. 
Ik hou zeker niet van triest nieuws. Cru van mij om te zeggen... Maar van persberichten over doodgeschoten demonstranten, weeskinderen in Afrika die verhongeren, ... (en ga oneindig door) lig ik echt wakker. Ik wil de wereld redden van onrecht en weet dat ik dat niet kan. Bij zo een berichten staan de tranen in mijn ogen.
En ik hou niet van spelfouten en grammaticale fouten in het nieuws. En ik ben niet eens een germanist XD Zelf maak ik fouten. Onbewust of expres. Ik hou van dialecten en voor mijn part wordt alles fonetisch geschreven (als we elkaar maar verstaan). Maar als je als land het AN volgt, vind ik dat zeker de media, met hun voorbeeldfunctie, daar toch wel wat meer op mogen zouden letten.
Kortom... Ik krijg koppijn van nieuws. Soms wou ik dat ik kluizenaar was.
10. Zijn we er al??? Allee... Nog eentje dan! Ik ben een gewoontediertje. Ik floreer in een vaste dagelijkse routine (ook al vloek ik er soms op). En als iets een gewoonte wordt, dan blijf ik er aan vast houden.
Ik kan erg crea eten bereiden. Maar als ik één keer de wok uit de kast pak, kan je er van zeker zijn dat we de komende maand drie keer per week wok eten. Hetzelfde geld voor de tajine of mijn oven. Als ik begin te haken, dan komt er geen einde aan (het bewijs vindt u op deze blog). En andere leuke knutsels die ik tegenkom "probeer ik later wel een keer." 
Maandag wasdag, dinsdag koten verschonen, ... Ge kent dat wel he. Ik hou van die regelmaat.
Ik heb ooit gerookt. Een heel aantal jaren heb ik dat volgehouden. En toen ik wou stoppen ging dat probleemloos. Bleek dat ik niet zozeer verslaafd was, als dat ik er gewoon een gewoonte van had gemaakt. Opstaan, sigaret. Ontbijt, sigaret. Naar school, sigaret. Enzovoort. Daarna is de sigaret vervangen door een kopje thee trouwens ;-)

Goed! We zijn er!! Nu eens nadenken over aan wie ik deze tag kan doorgeven. 
Ik begin alvast bij Aurélie





5 opmerkingen:

  1. Erg leuk om wat van jou telezen. Ik denk dat ik dat ook heel erg moeilijk zou vinden.
    Liefs Angela

    BeantwoordenVerwijderen
  2. zo he dat is nog eens een verhaal geworden,echt super om te lezen wat je allemaal bezig houd,erg leuk.
    he heb je mijn mail ook gekregen??

    gr yvonne

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat een pracht verhaal, zo goed beschreven, makkelijk te lezen...
    Je schrijft ook heel herkenbare dingen!!!

    Groetjes,

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Fijn om eens wat meer te weten te komen over de persoon achter de blog. Ik ben gek op dit soort verhalen...

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Leuk om te lezen, wordt het plaatje weer completer. Veel overeenkomsten trouwens, zeeeeeer herkenbaar.

    Groetjes!

    BeantwoordenVerwijderen