Pagina's

dinsdag 17 april 2012

... dinges en zo

Ik wou al lang allerlei nieuwe postjes plaatsen. Maar het lijkt er maar niet van te komen. Drukdrukdruk, en weinig foto's genomen de laatste tijd. En geef toe, een blogpost zonder foto's is maar saai.

Dus dan nu een snelle poging met het samenvatten van de laatste weken. Het begon met een superleuke give-away die ik heb gewonnen bij Made By Roxy. De blog van een supertoffe jongedame die echt geweldig kan haken! Eén van mijn absolute favorieten waarvan ik geen enkele post mis! Buiten dat ze superleuke en echt gigantisch moeilijke dingen haakt, schrijft ze ook zelf eigen patroontjes en heeft ze zelf een haakboekje gemaakt dat je kan bestellen.
 
 En ik wou dat boekje al langer bestellen, maar dacht maar even te wachten tot ik weer daadwerkelijk een haaknaald oppakte (alweer drie maand geleden, en dat voor een haakverslaafde....). Maar toen organiseerde ze een give-away en ... ik won! Ik ben superblij ermee! En buiten het boekje, stak er nog een geweldige Spongebob-knuffel voor Ella in het pakketje en een superlief kaartje... Als je deze post zou lezen... nog eens heel hard bedankt Tessa... Ik was er helemaal van aangedaan!

Voor de rest gaat alles hier zijn gangetje. De dame in mijn buik heeft geen zin om eruit te komen en het ziet er dik naar uit dat ik overtijd ga gaan. Maar hoe erg ik dat ook vond (de dag dat ik 37 weken was en ze eruit zou mogen komen, was echt een dag waar ik hoopvol naar uitkeek), des te meer geniet ik er nu nog van. De ergste pijn is weg. Ik heb de laatste weken superveel hulp van mijn man en van fantastische gezinshulp. Mijn man heeft regelmatig een dagje vrij genomen en zo kon ik alles "op't gemak" doen... Het huis en alle klussen die ik in orde wou, zijn in orde. En dankzij mijn autootje en het bekken dat doorheen de dag minder stijf is door alle hulp, kan ik met Ella lekker alle kanten uit. En ik profiteer er van... Tijdens de zwangerschap van Ella kreeg je me op het laatste met geen stokken nog het huis uit. En nu staat de agenda volvolvol. Ik geniet er plots zo van: mijn bolle buik, het niet meer vooruit raken, het gepuf en gesukkel en dat allemaal met mijn lieve dochter... Lekker een pannenkoekje gaan eten, wandelen, winkelen, feestjes en verjaardagen vieren, geboortes bij vrienden, heel veel speeltuinen en buiten spelen, zwemmen, paashazen stalken, diertjes knuffelen, ... . En gewoon genieten van alle haar maniertjes en de dagelijkse nieuwe dingen die ze overal oppikt en bijleert. Wat een slimme en leuke meid wordt het. Alle dagen verbaast ze me met allerlei nieuws en alle dagen ga ik nog meer en meer van haar houden.


Ella zelf heeft jammergenoeg alweer een paar weken flink last van kiezen die doorkomen. Hoewel ze eigenlijk echt er supervrolijk onder blijft, ziet ze echt af. Voor het eerst is ze er zelfs regelmatig ziek van met koorts. 's Nachts regelmatig wakker van de pijn, diarree(heb nog een heeeeel entertainend verhaal over gaan zwemmen in Center Parks in de volle drukte van het hoogseizoen met een peuter die spuitende diarree krijgt in het midden van een zwembad. Iemand geïnteresseerd? Nee? Gelukkig, want het was nogal gênant.), rode billen, ... ge kent dat wel. En dan nog laat ze zich zo flink troosten en zit er achter haar traantjes toch steeds nog een lach verborgen (al moeten we af en toe toch lang erachter zoeken, arme mie).

Voor de rest is het heel rustig op dierenvlak. Voor het eerst dit jaar dat we niet allerlei nieuwe dieren er plots bijkrijgen van mensen, dat er buiten de geiten niks zwanger was,  dat we de kippen niet laten broeden en dat er niks ziek is. Ik ben vorige week in het tuincentrum wel twee eendjes en twee parelhoenderkuikens gaan halen. Ze zijn nog jong, dus zitten nu nog onder een warmtelamp in de stal tot ze groot en sterk genoeg zijn, maar daarna mogen ze lekker zich buiten gaan uitleven. Ik ben eens benieuwd hoe die het gaan doen binnenkort. Maar dus wederom... geen foto's. Het voordeel van de rust op dierenvlak, is dat alles fijn opgeruimd is buiten en dat we eens niet continu koten en de stal aan het (ver)bouwen zijn om iedereen deftig te huisvesten. En er loopt momenteel niks vrij in de tuin, dus alles ziet er prachtig uit nu! Perkjes mooi in orde(allee, niet kaalgevreten bedoel ik daarmee want onkruid staat er wel), terras gekuisd, en alle planten mooi in bloesem of knoppen en blad.... Zelfs voor het eerst in twee jaar durft het gras nog eens te groeien, hahaha. Binnenkort moeten we nog maaien zeg!


Tsja, ik ben blij. Alles is goed zo. Lekker rustig (fysiek), maar ook lekker leuk! Ik ben gestopt met aftellen na al die maanden. 't Is niet meer nodig. Ik weet dat ik nu heel gauw onze spruit in de armen ga sluiten en ondertussen geniet ik zo hard van de laatste daagjes/weekjes met mijn kleine peuter, mijn ventje en mijn dikke buik.
Tot gauw hopelijk allemaal. Ik geloof dat een volgende post waarschijnlijk (hopelijk) goed nieuws aankondigt.
En als het geen babynieuws is, dan heb ik u liggen gehad.

1 opmerking:

  1. Wat een lieve post! En heel graag gedaan! Ik hoop dat Ella een beetje van spongebon houd!
    Ik lees jouw blog ook altijd met heel veel plezier! Heerlijk hoe haken je ook nog zo leuke contacten kan opleveren! Heel veel sterkte met de laatste loodjes! Ik volg je!

    Liefs Tessa.

    BeantwoordenVerwijderen